Bundan tam yedi sene önce 1 mayıs 2006 tarihinde heyecanlı bir bekleyişin sonunda ilk bebeğimize kavuşmuştuk. Burak hayatımızı değiştirdi. Allah onu o kadar güzel yaratmıştı ki esere baktıkça sanatçıya aşık oluyordu insan. Bebeklik ve büyüme dönemlerinin hepsinde bende bir baba olarak aktif ve bebeğiyle herşeyi yapmaya çalışır şekilde hareket ettim. Bir anne gibi olamasa da ona daha o ufacık vücudunu ellerime aldığımda masajlar yaptım, altını değiştirdim, gece ağlayınca önce uyandığım, uyumadığında onunla sabahladığım çok oldu. Sonra o yavaş yavaş büyümeye ve konuşmaya başladı. Ve hala onun kadar güzel gülen bir çocuk tanımadım. Gözlerinin içindeki samimiyeti görebilmek beni hep çok etkiledi. Hafta sonları baba oğul saatlerimiz oldu. Birlikte çok vakit geçirdik bir arkadaş gibi. Sonra yine biz onunla çok kardeşi olsun isterken annesi karşı çıkmıştı. Hiç beklemediğimiz bir anda hamile olduğunu söyledi.Geçen sene ağustos ayında. Oğlum ilk defa karşılaştığı için çok heyecanlanmıştı. Fakat ben kendimi yeni bir çocuğum olacak gibi hissetmiyor ve heyecanlanmıyordum. Yaşadığım duygular diye düşünüyordum. Abisiyle aynı tarihte tam yedi yıl sonra 1 Mayıs 2013'te ikinci oğlum doğdu. Olamazdı Rabbim dualarımı kabul etmişti. Burak'ın doğduğu günler canlandı gözümde. İlerleyen zamanlarda paylaşırım burdan ikisinin de bebeklik fotoğraflarını. Bebeğim ufak tefek farklar olsada abisinin bebekliğine ikizi kadar çok benziyordu. Tabi daha sessiz ve sakin bir bebek. Bu arada biz İzmir'de yaşarken ben iş dolayısıyla İstanbul'a gelmek zorunda kaldım. Fakat oğlumun okulu ve eşiminin hamileliği nedeni ile onları İzmir'de bıraktım. Beş gün önce hayatıma giren ve İstanbula geri dönmem gerektiği için az göreceğimi bildiğim bebeğimle daha fazla vakit geçirebilmek için uyuduğu anlarda onu göğsüme yatırdım. Emmek istediği zaman annesine ben götürdüm ve altını ben değiştirdim. Emdikten sonra da gazını ben çıkardım. Benim babası olduğumu hissettiğini bile düşündüm bir ara. Heyecanı o doğduktan sonra yaşadım. Zaten oğlumu çok özlüyordum şimdi bebeğimi ve kokusunu da çok özlüyordum. Bu yazıyı mayıs ayında yazmıştım.
Şimdi İki çocuğumda yanımda bugün birazcık sinir oldum sabahtan beri bu blogla uğraşıyorum işlerimin arasında. Acemilik işte. Neyse biraz çalışmalıyım üzerinde daha iyi yazılar ve daha güzel paylaşımlarla Baba Notlar. bir babadan çocuklarına ister ders niyetine ister ibretlik ister psikolojik nasıl kabul ederseniz ama içimden geldiği gibi...
Fatih DURU
